Gratis bingoverhaal van Gratisbingotegoed.com

Bingo verhaal Dieren 90

In het bos waren 71 verschillende diersoorten bij elkaar gekomen voor een belangrijke vergadering. De 64 mieren zaten vooraan, omdat ze anders niets kunnen zien, en er waren ook 53 egels, 55 musjes en 13 herten. De wolf, die al 28 jaar de baas was in het bos, stond voor de hele groep en keek aandachtig om zich heen: “We moeten wat gaan veranderen, want anders hebben we over 20 jaar geen mooi bos meer,” zei hij.

Alle dieren stemden in. Ze hadden de 51 machines van de mensen wel gezien. De afgelopen 17 dagen was er al zeker 44 hectare aan bos verdwenen. Het moest plaatsmaken voor een flatgebouw met 73 verdiepingen en beneden zouden er 69 grote winkels zijn, zodat de bewoners in hun eigen pand konden gaan shoppen. Het betekende het einde van het bos en de dieren wisten dat het gevaarlijk werd.

Er waren al zeker 26 herten gestorven, en 59 vogels waren ook al doodgegaan aan de vreselijke verbouwingen. En alle insecten. De mieren rouwden nog steeds om hun 80 gevallen vrienden. En de sprinkhanen misten hun 74 vriendjes ook die te laat weg waren gegaan bij de plek des onheils.

“Maar wat kunnen we doen?” vroeg een van de 9 konijnen. “De mensen zijn zeker 79 sterker dan ons.”
“We kunnen niets beginnen,” stemde een roodborstje in. “Ik heb ooit gezien hoe één mens 5 dieren met kogels doodde. Wij hebben geen geweren of kogels.”
“We hebben wel klauwen,” zei de wolf. “En tanden, en geweien, en snavels. We moeten toch wel iets doen?”
75 dieren begonnen door elkaar te praten. 45 vogels waren aan het kwetteren. Er werd zeker 63 keer gevraagd hoe ze dat dan moesten doen. Maar geen enkel dier had een idee. Na 61 seconden werd het stil. Niemand wist meer iets te zeggen, want hoe kon je voorkomen dat de mensen nog eens 22 bomen zouden kappen? Over 6 uur zouden ze weer komen en de dieren vreesden voor het leven van nog minstens 90 andere dieren.

“We kunnen met 30 dieren tegelijk aanvallen,” opperde een musje. “Of we vragen nog 83 extra dieren. We kunnen een behoorlijke groep bij elkaar krijgen.”
De wolf knikte. “Hoe meer dieren, hoe sterker we zijn. We kunnen de mensen vast laten schrikken als we met minstens 76 dieren tegelijk aankomen.”

“We kunnen het proberen,” zei de uil. “Wat hebben we te verliezen? Als we niets doen, dan verdwijnt ons bos hoe dan ook.”
Er werden 36 plannen gemaakt, maar zeker 34 ervan waren helemaal niet goed. Alle dieren bedachten manieren om de mensen te laten zien dat ze weg moesten blijven uit dit bos. 3 wolven hadden een goed idee, om de mensen stiekem aan te vallen, op een moment waarop ze het niet zouden verwachten.
In plaats van binnen 10 seconden het op te bouwen, wilden ze er zeker 86 minuten over doen om de mensen van alle kanten te benaderen. Wanneer ze uit minstens 19 kanten kwamen, was de schrik bij de mensen beter.

25 minuten later was het plan gemaakt. De wolf had alles 88 keer doorgesproken, zodat iedereen precies wist wat ze moesten doen. En ze zouden ook gaan kijken of ze de 7 beren konden strikken. De beren hadden tot nu toe nog niets gedaan of gezegd over deze kwestie, maar het was ook hun bos. Ze moesten toch ook weten dat ze binnen 40 dagen geen bos meer hadden. De wolf beloofde om met de beren te praten. Hij hoopte dat zijn 38 argumenten genoeg waren om minstens 4 beren mee te krijgen.

23 minuten later was de wolf bij het hol van de beren. Hij hoorde hun gesnurk al op zeker 32 meter afstand. Wat een luie dieren! Hopelijk konden ze ook vechten, en lukte het hen om een meter in 12 seconden te rennen. Wanneer ze de beren niet meekregen als hulp, zouden ze een probleem hebben.

“Hallo!” riep de Wolf.
Het gesnurk hield op en het was zeker 37 seconden stil. Daarna klonk er een brul die vast 84 meter verder te horen was. “Wat moet je?”
De wolf liep richting het hol. “Ik wil graag praten, hebben jullie even de tijd? Het zal niet lang duren, 49 minuten maximaal, maar ik denk dat ik het veel sneller duidelijk kan maken.”
“Kom maar binnen,” zei een beer.
De wolf liep naar binnen en keek om zich heen. Er lagen zeker 57 blikjes, en 82 verschillende andere spullen van mensen. Ook was er een berg met gevangen vis. De wolf telde er 72. De beren hadden voorlopig genoeg te eten, dat was wel duidelijk.
“Wat is er?” vroeg de beer.
De wolf begon te praten. Hij praatte over de mensen en de 78 bomen die dagelijks werden gekapt. Hij vertelde hoe ze in gevaar waren. 54 minuten had hij alles verteld, ook over het plan dat hij met de andere dieren had gemaakt.
“Willen jullie helpen? Zonder jullie hulp kunnen we die 65 mensen nooit aan.”

De beer dacht heel diep na. “Ik weet het niet,” zei hij. “Mensen geven ons blikjes en andere spullen. We missen nog 29 dingen voor onze collectie.”
“Maar zonder bos hebben jullie niet eens een woonruimte,” bracht de wolf er tegenin.
66 seconden was het stil. De beer krabde aan zijn hoofd, en 89 van zijn haren vlogen door de lucht. “Goed,” zei hij. “We gaan jullie helpen. We zullen klaarstaan op de juiste positie.”

De wolf haalde opgelucht adem en hij rende in 35 seconden naar de rest van de dieren. Nu hadden ze nog 85 minuten de tijd om alles te regelen en voor te bereiden. De wolf hoopte dat 70 minuten gingen lukken, zodat ze meer speling hadden.

Iedereen deed wat hij moest doen en de wolf keek tevreden hoe 42 vogels op hun plek gingen staan en hoe 14 herten door het bos liepen om ook op hun plekje te staan. De wolf ging zelf ook naar zijn positie, vanaf hier kon hij de mensen zien. Voetje voor voetje schuifelde hij vooruit, zodat hij 52 centimeter in 43 seconden vooruit ging. Hij zorgde ervoor niet op takjes te stappen en niets te laten ritselen.

De mensen hadden al 87 zagen en andere hulpmiddelen tevoorschijn gehaald en ze waren druk bezig met hun voorbereidingen om het bos nog verder weg te kappen. “Deze 58 bomen noord zijn eerst aan de beurt,” hoorde de wolf een van de mannen zeggen.
O nee, dat ging in geen 24 jaar gebeuren. Al moest de wolf er 8 mannen voor doden, hij zou voor zijn bos opkomen!

De wolf telde tot 46 en keek om zich heen. Hij zag 33 andere dieren zitten en het leek erop alsof iedereen klaar was om de strijd aan te gaan. Daarom brulde hij zo hard dat het 60 meter verder nog te horen en als 1 grote groep schoten alle dieren uit het bos. Er werd gebeten, gebruld, gefladderd en gepikt.

De mannen schreeuwden ook, maar ze waren met te weinig. 31 mannen renden meteen naar hun auto’s toen de beren 18 keer flink uithaalde. Een andere man schreeuwde 15 keer om zijn moeder. Het was belachelijk voor iemand die waarschijnlijk 68 jaar oud was. De wolf moest er stiekem een beetje om lachen.

Zelf had de wolf de tijd van zijn leven. Hij ging op 27 centimeter van een man staan en gromde. Hij liet zijn tanden zien en brulde 68 keer. Hij hoefde niet eens iets te doen, want de man zat al 67 seconden later in de auto. 2 andere mannen stapten gehaast bij hem in.

De hele strijd duurde maar 41 minuten en de meeste mannen waren al binnen 39 minuten weg. Een man riep: “We laten het hier wel bij, dit bos ga ik niet meer kappen!”
81 dieren juichten meteen bij die opmerking. Ook de wolf was tevreden, want dit was precies wat hij voor elkaar wilde krijgen.
Hij liep naar de beren, die bezig waren om 57 spullen te verzamelen voor in hun hol. Ze hadden bijlen, zagen en ander gereedschap gepakt. “Bedankt voor jullie hulp, zonder jullie had het 77 keer langer geduurd tot we wonnen.”
“Geen dank,” zei een beer. “We kunnen hiermee alleen maar onze verzameling compleet maken. En jouw bos is ook ons bos.”

De wolf ging terug het bos in, met een tevreden gevoel. De volgende 48 keer zouden ze hetzelfde doen, net zolang tot de mensen wisten dat ze hier niet hoorden te komen. Dus zelfs als er 11 nieuwe ploegen deze kant op werden gestuurd, zou het bos blijven bestaan. En wat de wolf ook mooi vond, was dat hij hierdoor 62 nieuwe vrienden had gemaakt. Veel van de dieren waar hij mee had samengewerkt, had hij hiervoor nooit gesproken. Nu was hij bevriend met 21 mussen, 47 mieren en 16 andere dieren. Hij had zich nog nooit zo goed gevoeld!

Gratis bingoverhaal van Gratisbingotegoed.com

Ben jij al fan?

Deel ons nu op Facebook met je vrienden.